Jak przygotować dokumenty, żeby wyglądały profesjonalnie po wydruku

Profesjonalny wydruk zaczyna się dużo wcześniej niż w chwili wysłania pliku do drukarni. Jeśli masz już gotowy materiał i chcesz sprawdzić usługę druku laserowego, możesz kliknąć tutaj i od razu porównać, czy taki sposób realizacji pasuje do Twojego dokumentu. Sam projekt to jednak dopiero początek, bo o końcowym efekcie decydują ustawienia strony, jakość grafik, poprawne kolory, marginesy i sposób zapisania pliku.

Zacznij od końcowego formatu dokumentu

Dokument A4, ulotka A5, składana oferta, katalog albo okładka raportu wymagają innego układu pracy już na starcie. Nie warto projektować wszystkiego na domyślnej stronie i dopiero później zmieniać rozmiaru, bo wtedy łatwo rozjeżdżają się proporcje, odstępy i grafiki. Format końcowy powinien być ustawiony od pierwszej minuty pracy, a przy eksporcie do PDF trzeba go sprawdzić jeszcze raz.

Przy materiałach składanych trzeba myśleć szerzej niż tylko o samej stronie. Projekt składanej broszury albo okładki nie powinien powstawać jako przypadkowy zestaw osobnych kartek. Trzeba od razu uwzględnić sposób złożenia, szerokość grzbietu i to, czy gramatura papieru wpłynie na konstrukcję całości.

Ustaw spady i margines bezpieczeństwa od razu

Jeśli tło, zdjęcie albo kolor ma dochodzić do samej krawędzi strony, sam rozmiar netto nie wystarczy. Trzeba dodać spad, czyli dodatkowy obszar poza końcowym formatem cięcia. W praktyce bardzo często stosuje się 3 mm spadu z każdej strony. Dzięki temu po przycięciu arkusza nie pojawią się cienkie białe paski przy brzegu.

Równie ważny jest margines bezpieczeństwa, czyli obszar, w którym powinny znaleźć się wszystkie istotne elementy. Nagłówek, numer telefonu, logo, cena, podpis pod zdjęciem i inne ważne treści nie mogą siedzieć przy samym brzegu. Nawet dobrze ustawione cięcie ma swoją tolerancję, więc tekst ustawiony zbyt blisko krawędzi może wyglądać krzywo albo zostać naruszony po docięciu.

Rozdzielczość

Na ekranie wiele obrazów wygląda dobrze, ale papier szybko pokazuje ich słabe strony. Dla większości materiałów przeznaczonych do druku bezpiecznym standardem jest 300 dpi. Taka rozdzielczość daje wyraźniejsze zdjęcia, czytelniejsze detale i lepszy efekt przy drobnych elementach. Pliki przygotowane w 72 dpi, dobre do internetu, po wydruku zwykle tracą ostrość i wyglądają miękko.

Najczęstszy błąd polega na tym, że ktoś bierze mały obraz i po prostu go powiększa. Samo rozciągnięcie grafiki nie poprawia jakości. Jeśli zdjęcie ma za mało pikseli, po wydruku wyjdą schodki, rozmycie albo widoczne piksele. Dlatego obraz trzeba dobrać od razu do planowanego rozmiaru, zamiast liczyć na to, że program wszystko uratuje przy eksporcie.

Warto sprawdzić trzy rzeczy jeszcze przed wstawieniem obrazu do dokumentu:

• Upewnij się, że zdjęcie ma odpowiednio dużą rozdzielczość już w momencie importu, a nie dopiero po późniejszym zmniejszaniu lub powiększaniu.
• Nie powiększaj małych grafik pobranych z internetu, bo taki plik bardzo szybko straci ostrość po wydruku.
• Przy drobnych detalach, małych produktach i elementach z cienkimi liniami trzymaj się jakości bliższej 300 dpi niż dolnej granicy akceptowalnej dla druku.

Kolory ustaw przed projektowaniem

To jeden z tych etapów, które najłatwiej zepsuć na samym finiszu. Do druku najczęściej przygotowuje się pliki w CMYK, bo ten tryb został stworzony właśnie z myślą o papierze. Jeśli projekt powstał w RGB, po konwersji kolory mogą się zmienić, zwłaszcza w jaskrawych błękitach, neonowych zieleniach i bardzo nasyconych odcieniach. Dlatego bezpieczniej jest ustawić właściwy tryb koloru już na początku pracy.

Warto jednak pamiętać, że nie każda usługa drukuje pliki identycznie. Część systemów cyfrowych pracuje na własnym workflow i potrafi przyjmować pliki RGB, a następnie przeliczać je wewnętrznie pod urządzenie. Dlatego najlepsza zasada jest prosta. Jeśli przygotowujesz dokument do klasycznej drukarni lub do typowego materiału firmowego, trzymaj się CMYK. Jeśli punkt druku wyraźnie wymaga innego profilu albo konkretnego standardu, zastosuj dokładnie jego wytyczne.

Fonty i grafiki

To etap, który często bywa pomijany przez osoby pracujące w pośpiechu. Jeśli drukarnia nie ma zainstalowanego fontu użytego w projekcie, program może go podmienić, a wtedy posypie się cały skład. Zmieni się łamanie wierszy, szerokość nagłówków, a czasem nawet układ całej strony. Dlatego fonty trzeba osadzić w pliku albo przygotować dokument w taki sposób, żeby drukarnia otrzymała wszystko razem z nim.

Tak samo trzeba postąpić z grafikami. Obrazy nie powinny pozostać tylko podlinkowane do zewnętrznego folderu albo innego komputera. Jeśli plik trafi do druku bez osadzonych obrazów, może otworzyć się z pustymi miejscami albo z podglądami niskiej jakości. To jeden z tych błędów, które wychodzą dopiero na końcu i potrafią zablokować całe zlecenie.

Najbezpieczniej oddać gotowy PDF wysokiej jakości

PDF najczęściej jest najlepszym plikiem końcowym. Dobrze zapisany PDF utrzymuje układ strony, osadza potrzebne elementy i zmniejsza ryzyko niespodzianek po otwarciu na innym komputerze. Wiele drukarni właśnie dlatego woli PDF od plików roboczych z programów do składu lub grafiki.

Sam eksport jednak nie wystarczy, jeśli zostanie wykonany byle jak. Trzeba sprawdzić, czy finalny PDF ma poprawny format, właściwe spady, odpowiednią jakość obrazów i zgodny tryb koloru. Jeśli dokument zawiera przezroczystości, niestandardowe wykończenia, cięcia specjalne, lakier wybiórczy albo złocenia, warto wcześniej zapytać drukarnię, czy chce dodatkowy plik techniczny, osobną warstwę albo PDF zgodny z określonym standardem. Przy takich realizacjach często zaleca się też kontrolę preflight przed wysyłką.